Five Great Guitars met Jan Kuiper, Harrie Sacksioni, Eric Vaarzon Morel, Zou Diarra en Digmon Roovers.

Jazzman Jan Kuiper kwam met het idee: laten we met vijf gitaristen het theater induiken om zonder poespas lekker te spelen. Zo ontstond het programma Five Great Guitars met Kuiper, allrounder Harrie Sacksioni en flamencospecialist Eric Vaarzon Morel als vaste kern. Daarnaast figureren grote namen als Jan Akkerman en Leonardo Amuede. In Zwolle waren die twee niet van de partij.

In Odeon kon de liefhebber van moderne gitaarmuziek kennis maken met de bescheiden maar virtuoze Afrikaan Zou Diarra en het jonge talent Digmon Roovers. De laatste beperkte zich hoofdzakelijk to baspartijen; de uit Mali afkomstige Diarra begeleidde en soleerde op semi-akoestische elektrische gitaar en schitterde op de West-Afrikaanse, met 24 snaren bespannen kora. Vijf gitaren is veel en in de handen van mindere goden zou het vuurwerk op dertig snaren tot een onontwarbare kluwen geluid hebben geleid. Niet bij dit gezelschap. De drie kernleden zijn uitnemende solisten - zoals te constateren viel hun individuele bijdragen. In de hoofdmoot van het concert, de kwintetstukken, toonden de vijf groten zich meesters in het weglaten. Met als prachtig resultaat: spanning, dynamiek en transparantie.
een veelheid van stijlen passeerden de revue: flamenco en aanverwant spaans werk, latin, funk, jazz, een flard blues en pop. Vaarzon Morel toverde het complete palet aan fel-ritmische en flitsend snel notenwerk tevoorschijn in eigen composities als Sol y Sombra en (samen met Jan) Don Paco.
Kuiper betoverde met Samba for Baden Powel, een ode aan de gitarist met dezelfde naam en zorgde voor de jazzy feel en punchy solo's in de groepsvertolkingen. Sacksioni is een fenomeen, dat je met zijn fingerpicking-stijl in de waan kan brengen dat er niet één maar drie gitaren klinken. In I wish van Stevie Wonder speelde hij het klaar de Baslijnen, de begeleiding en de melodie uit dat ene kleine elektro-acoustische gevaarte op zijn schoot te persen. Als lid van een groep overheerst Harrie niemand, maar legt hij een hecht fundament waarop anderen kunnen steunen en soleert hij compact en afgemeten.

Sommige gitaristen zijn prima donna's die altijd haantje de voorste willen zijn. Voor egocentrische gitaarhelden is in het clubje van kuiper geen plaats. Wel voor musici die elkaar de ruimte gunnen en in de improvisaties tot ongekende hoogte op stuwen. En die hun snarengeweld weten te doseren. Zowel in de intieme, emotionerende stukken als in het uibundiger repertoire.